محدودیتها را بپذیرید¶
بگذارید محدودیتها شما را به راهحلهای خلاقانه هدایت کنند¶
هیچوقت به اندازه کافی چیزی وجود ندارد. وقت کافی نیست. پول کافی نیست. آدم کافی نیست.
این چیز خوبی است.
به جای ترسیدن از این محدودیتها، آنها را بپذیرید. بگذارید راهنمای شما باشند. محدودیتها نوآوری را جلو میبرند و تمرکز میآورند. به جای تلاش برای حذفشان، از آنها به نفع خودتان استفاده کنید.
وقتی Basecamp را میساختیم، محدودیتهای زیادی داشتیم:
- یک شرکت طراحی برای اداره کردن
- کارهای فعلی مشتریان
- اختلاف زمانی هفتساعته؛ David در دانمارک برنامهنویسی میکرد و بقیه ما در آمریکا بودیم
- تیم کوچک
- بدون سرمایه بیرونی
ما غم «کافی نبودن» را حس میکردیم. پس بشقابمان را کوچک نگه داشتیم تا فقط مقدار محدودی در آن جا شود. کارهای بزرگ را به تکههای کوچک شکستیم و یکییکی سراغشان رفتیم. قدمبهقدم جلو رفتیم و در مسیر، اولویتبندی کردیم.
همین ما را وادار کرد راهحلهای خلاق پیدا کنیم. با ساختن نرمافزار کمتر، هزینه تغییر را پایین آوردیم. به آدمها فقط به اندازهای قابلیت دادیم که مسئلههایشان را به روش خودشان حل کنند؛ بعد از سر راه کنار رفتیم. اختلاف ساعت و فاصله، ارتباط ما را کاراتر کرد. به جای جلسه حضوری، تقریباً فقط با IM و ایمیل حرف میزدیم و همین مجبورمان میکرد سریع برویم سر اصل مطلب.
محدودیتها اغلب مزیتهایی در لباس مبدلاند. سرمایه خطرپذیر، چرخههای عرضه طولانی و استخدام سریع را فراموش کنید. با چیزی که دارید کار کنید.
با پوسیدگی بجنگید¶
چیزی که به آن «ظرافت خزنده» گفته شده، احتمالاً بهتر است «پوسیدگی قابلیت» نامیده شود؛ مثل قارچی روی گیاه که بهتدریج رشد میکند، خط واقعی محصول را محو میکند و شیرهاش را میکشد. پادزهر پوسیدگی قابلیت، البته «مهلت فشردهکننده» است. این باعث میشود قابلیتها متناسب با زمانی که اجرای آنها لازم دارد کنار گذاشته شوند. اغلب اتفاق میافتد که مفیدترین قابلیتها بیشترین زمان اجرا را میخواهند. بنابراین ترکیب پوسیدگی و مهلت، نرمافزاری میسازد که میشناسیم و دوست داریم: پر از مقدار زیادی قابلیت بیمصرف.
—Jef Raskin، نویسنده (از «Why Software Is the Way It Is»)
منبع اصلی: Embrace Constraints